^ Back to Top
آخرين ارسال های گفتمان دینی

صفحه 1 از 2 1 2 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 17

موضوع: غزوه خیبر

  1. #1
    همکار سابق
    تاریخ عضویت
    Jul 2011
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    7,184
    سپاس
    22,740
    سپاس شده 13,993 در 5,705 پست

    پیش فرض پاسخ : جنگ خیبر



    بسم الله الرحمن الرحیم


    خیبر منطقه ای یهودی نشین و مرکز فساد و شورش بر علیه اسلام بود
    خیبر در زبان عبری به معنای قلعه است







    ضمن تشکر از آغازگر محترم جناب آقای. مرتضی کمیل. این موضوع مجدد به روز رسانی می گردد.

    اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم
    ........ اللهم عجل لولیک الفرج
    .........اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم


  2. #2
    همکار سابق
    تاریخ عضویت
    Jul 2011
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    7,184
    سپاس
    22,740
    سپاس شده 13,993 در 5,705 پست

    پیش فرض پاسخ : جنگ خیبر

    غزوه خيبر
    وادی‌ خیبر جلگه وسیع حاصل­خیزی در شمال مدینه، به فاصله سی‌و دو فرسنگی یا 8 منزلی آن است که پیش از بعثت پیامبر(صلی الله علیه وآله)، ملت یهود دژهای هفت­گانه محكمی در آن ساخته بودند، آمار جمعیت آن­ها بالغ بر بیست هزار بود.
    خیبر دارای هفت قلعه و مزارع و نخیلات بسیار بود.
    خیبر به معنای قلعه است و چون این منطقه بواسطه این قلاع هفتگانه در بر گرفته شده بود به آن خیبر می­گفتند.

    پیمان شکنی یهود خیبر در جنگ احزاب، و نیز دعوت از سلاطین ممالک علیه اسلام، پیامبر را بر آن داشت كه این كانون خطر را برچیند.



    حرکت بسوی خیبر
    با صلح حدیبیه پیامبر اکرم(ص) از جانب نیرومندترین و سرسخت­ترین دشمنان خود یعنی قریش آسوده خاطر گشت. از این­رو فرصتی به دست آمد تا کار دیگر دشمنان یعنی یهودیان و قبایل نجد را یکسره سازند تا امینت و آرامش را بیش از پیش در جامعه اسلامی بگسترانند. در این میان خیبر مرکز آشوب­های نظامی و تحریکات و جنگ افروزی­ها علیه مسلمانان بود.
    رسول­خدا(ص) پس از مراجعت از حدیبیه، حدود یک ماه در مدینه به سر بردند. پس از آن در باقیمانده ماه محرم سال هفتم هجری، رهسپار جنگ با یهودیان خیبر که همچنان به کارشکنی و تحریک دشمنان اسلام مشغول بودند، از مدینه خارج شدند. پیامبر(ص) در این جنگ از مسلمانان اعراب اطراف مدینه نیز خواستند که در جنگ شرکت کنند. در این جنگ عده­ای از کسانی که در حدیبیه از همراهی پیامبر(ص) خودداری کرده بودند به امید کسب غنیمت با حضرت همراه شوند. رسول­خدا(ص) فرمودند: «هیچ کس با ما به جهاد نیاید؛ مگر اینکه به راستی مشتاق جهاد در راه خدا باشد» و فرمودند که این مطلب را جارچی­ها به اطلاع عموم برسانند. چون مسلمانان برای نبرد با یهودیان خیبر آماده شدند این مساله برای یهودیان مدینه بسیار گران آمد. نقل شده هر یک از یهودیان مدینه که از مردم طلبی داشت اصرار به وصول آن می­کردند.حضرت(ص) سباع بن عرفطه غفاری را جانشین خود در مدینه کرده، به سوی خیبر حرکت کردند. رسول­خدا(ص) ابتدا از مدینه رهسپار «عصر» که کوهی است میان مدینه و وادی فرع، شدند سپس از آنجا به صهباء که در یک منزلی خیبر قرار داشت رفته و از آنجا تا وادی رجیع پیش رفتند. با این کار حضرت ارتباط بین یهودیان خیبر و قبیله همپیمانش ـ غطفان ـ را قطع کردند. قبیله غطفان با شنیدن لشکرکشی حضرت برای کمک به یهودیان خیبر، آماده شدند و تا یک منزل هم پیش رفتند ولی از ترس اینکه لشکر اسلام در غیابشان به خانه و دیارشان حمله کند و زن و بچه­هایشان را به اسارت ببرند به خانه­های خود بازگشته دست از یاری یهودیان برداشتند.
    ایشان بدون اینکه قصد خود را با کسی در میان بگذارند شب هنگام به پای قلعه خیبر رسیدند. چون صبح شد رسول­خدا(ص) به سپاه خود، فرمان آماده­باش داده جلوی درب قلعه، منتظر ماندند. یهودیان چون هر روز، قلعه­های خود را گشودند و با بیل و تیشه و دیگر وسایل کار، بیرون آمدند به ناگاه پیامبر(ص) و سپاهیانش را در برابر خود دیدند و وحشت­زده فریاد زدند: «این محمد(ص) است که با سپاهیانش آمده» از این­رو به قلعه­ها فرار کردند و درهای آنها را بستند.
    رسول­خدا(ص) چون ترس­ آنان را دید آن را به فال نیک گرفته فرمودند: الله اکبر خبیر ویران شد ...
    خیبر از دو بخش تشکیل می­شد: بخش اول پنج قلعه بزرگ را شامل می­شد: ناعم، صعب بن معاذ، زبیر، ابیّ و نزار. سه قلعه اول در منطقه­ای به نام نطاة و دو قلعه دیگر در منطقه­ای به نام شقّ قرار داشتند. بخش دوم معروف به کتیبه دارای سه قلعه مستحکم بود قموص، وطیح، سلالم، علاوه بر این قلعه­ها در خیبر قلعه­های کوچکتری نیز وجود داشتند که به اهمیت قلعه­های فوق نبودند.

    جنگ آغاز می­شود
    مسلمانان جنگ را از جنوب «نطاة» شروع کرده سپس به شمال آن کشاندند تا اینکه آن را فتح کردند اولین قلعه­ای که در این منطقه فتح شد «ناعم» بود. این قلعه که خود از چند قلعه تشکیل یافته بود از سخت­ترین و دشوارترین این دژها بود و به جهت موقعیت استراتژیکی­اش در خط مقدم دفاعی یهودیان، قرار داشت از این جهت فتح این قلعه از اهمیت بسیاری برخودار بود جنگ شدت گرفت، کار گره خورده بود رسول­خدا(ص) پرچم جنگ را که پرچم سفیدی بود به دست ابوبکر داد و او را برای فتح آن فرستاد؛ ولی او نتوانست کاری از پیش ببرد و بازگشت فردایش پرچم را به دست عمر بن خطاب دادند؛ اما او نیز شکست خورده، عقب نشست. رسول­خدا(ص) فرمود: «لا دفعن( لأعطینّ) لرایة غدا ان شاء الله الی رجل کرار غیر فرار یحب الله و رسوله و یحبه الله و رسوله لا ینصرف حتی یفتح الله علی یده. فردا اگر خدا بخواهد پرچم را به دست مردی بسیار حمله کننده­ا­ی که فرار نمی­کند می­سپارم که خدا و رسولش را دوست می­دارد و خدا و رسولش نیز او را دوست می­دارند و برنمی­گردد تا اینکه خداوند بدست او قلعه را فتح می­کند»

    هر کس دل به گرفتن پرچم بسته بود و هر کدام این آرزو را در ذهن خود می­پروراندند تا اینکه فردای آن روز رسول­خدا(ص)، علی(ع) را طلبیدند. ایشان به درد چشم مبتلا بودند اصحاب ایشان را در حالی­که پارچه­ای بر روی چشمانش بسته بود نزد رسول­خدا(ص) آوردند حضرت آب دهان مبارکش را به چشمان ایشان مالیدند.سپس فرمودند: «این پرچم را بگیر و پیش برو تا خدا قلعه را برایت بگشاید». سپس برای او و یارانش دعا فرمودند. حضرت(ع) پرچم را گرفته به سرعت به سوی قلعه روانه شد تا اینکه به پای قلعه رسید حضرت پرچم را در وسط سنگ­هایی که پای قلعه بود در زمین فرو بردند. نخستین کسی که از یهودیان به جنگ مسلمانان آمد حارث برادر مرحب خیبری بود مسلمانان با دیدن او، پا به فرار گذاشتند؛ اما علی(ع) ماندند و با او جنگیدند و او را به هلاکت رساندند همراهان حارث، به سوی قلعه گریختند و در را بستند. در این هنگام مرحب در حالی­که کلاه خودی یمنی داشت و سنگی سوراخ شده به اندازه تخم مرغ بر سر داشت رجزخوانان بیرون آمد و مبارز طلبید، علی(ع) نیز به رجز او پاسخی درخور داد سپس ضرباتی بین آن دو رد و بدل شد تا اینکه علی(ع) ضربتی بر مرحب زد که سنگ و کلاه خود و سر او را تا دندانهایش شکافت. پس از آن ایشان به سوی قلعه حمله­ور شدند مردی یهودی ضربتی زد که سپر از دست حضرت(ع) افتاد، پس علی(ع) یکی از درهای قلعه را گرفت و آن را از جا کند و سپر خویش قرار داد و همچنان در دست او بود و می­جنگید تا اینکه قلعه فتح شد آنگاه در را انداختند. ابورافع غلام پیامبر(ص) می­گوید: «بعد از جنگ من و هفت نفر دیگر سعی کردیم در را سر جایش قرار دهیم نتوانستیم»

    دیگر قلعه­ای که بدست مسلمانان فتح شد قلعه صعب بن معاذ بود. عده­ای از مسلمانان به فرماندهی حباب بن منذر به این قلعه حمله کردند جنگ شدیدی در گرفت و سه روز قلعه در محاصره مسلمانان قرار گرفت تا اینکه سرانجام این قلعه نیز فتح شد. بسیاری از یهودیان این قلعه، به قلعه زبیر گریختند.سپس پیامبر(ص) به همراه دیگر مسلمانان به قلعه زبیر رفتند و آنجا را نیز به محاصره درآوردند. این قلعه بسیار بلند و در بالای بلندای قله­ای قرار داشت که نه اسب می­توانست به آنجا برود و نه پیاده.رسول­خدا(ص) سه روز آنها را در محاصره گرفت تا اینکه به کمک مرد یهودی به نام «غزال»، حضرت(ص)، راه رسیدن آنها را به آب، قطع کردند آنها به واسطه تشنگی نتوانستند مقاومت کنند از این­رو از قلعه بیرون آمده جنگیدند؛ اما شکست خوردند و این قلعه که آخرین قلعه در منطقه «نطاة» بود بدست مسلمین فتح شد

    بعد فتح این منطقه که از سرسخت­ترین و جری­ترین افراد یهودی بودند، حضرت پیامبر(ص) آهنگ منطقه «شقّ» نمود. آنجا هم چندین قلعه با ساز و برگ فراوان بود. اولین قلعه، قلعه «ابیّ» بود که حضرت رسول(ص) آن را محاصره کردند و پس از مدتی آنجا را نیز فتح کردند.
    «سمران» و «نزار» نیز دیگر قلعه­هایی بودند که در این منطقه، یکی پس از دیگری به تصرف سپاه اسلام درآمد. قلعه­های کوچکتر و کم­اهمیت­تری نیز در این منطقه، وجود داشت که اهالی آنها به قلعه­های منطقه کتیبه و وطیح و سلالم گریختند.
    قلعه قموص در ناحیه کتیبه، اولین قلعه­ای بود که بدست مسلمانان فتح شد. یهودیان وارد این قلعه شده بودند و نه مبارزه می­کردند و نه بیرون می­آمدند از این­رو حضرت تصمیم گرفتند از منجنیق برای فتح آنجا استفاده کنند. از این قلعه که دژ فرزندان ابی­الحقیق بود زنانی به اسارت درآمدند که صفیه دختر حیی بن اخطب همسر کنانة بن ربیع بن­ابی­الحقیق و دو دختر عمویش از جمله آنان بودند.
    آخرین قلعه­هایی که فتح شد، قلعه­های وطیح و سلالم بودند که پس از بیش از ده روز محاصره، چون توان مقاومت در خود ندیدند، تسلیم شده از رسول خدا(ص) درخواست کردند که اموالشان را در برابر حفظ جان خود و آزادی زنان و بچه­هایشان برجا گذارند و از آنجا کوچ کنند، حضرت نیز پذیرفتند. در پی تسلیم خیبر، یهودیان فدک نیز به همین ترتیب خود را تسلیم حضرت رسول­خدا(ص) کردند.
    1400 نفر از مسلمانان به همراه دویست اسب، با شعار «یا منصور أمت» در این غزوه شرکت کرده بودندکه 15 نفر از آنان در این جنگ به شهادت رسیدند.

    حوادث مهم پیرامون فتح خیبر
    بعد از فراغت از کار خیبر رسول­خدا(ص) به سوی وادی­القری حرکت کردند و بعد از چند روز فاتحانه، به مدینه بازگشتند.
    بعد از فتح خیبر، جعفر بن ابیطالب به همراه مسلمانانی که به حبشه هجرت کرده بودند، به مدینه آمدند. رسول­خدا(ص) به استقبال او برخاست و جعفر را در آغوش گرفته میان ابروانش را بوسید و فرمودند: «نمی­دانم امروز به کدامیک بیشتر خوشحال باشم، به فتح خیبر یا آمدن تو.»
    سوء قصد به جان رسول­خدا(ص)، توسط زینب دختر حارث یهودی از دیگر حوادث مهم بعد فتح خیبر بود. او گوسفندی زهرآلود برای پیامبر(ص) آورد تا بدین وسیله ایشان را به شهادت برساند؛ اما حضرت متوجه قصد پلیدش شدند و از خوردن آن، خودداری کردند.





    اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم
    ........ اللهم عجل لولیک الفرج
    .........اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم

    سپاس شده توسط:

    مسیح (10-31-2012)


صفحه 1 از 2 1 2 آخرینآخرین

بازدیدکنندگان این صفحه را از طریق جستجوی مطالب زیر یافته اند

غزوه خیبر

کلمات کلیدی این موضوع

Bookmarks

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
درباره ما
دوستان ما
ما در شبکه های اجتماعی

گفتمان دینی با هدف مبارزه با افراط و تفریط در دین و به جهت اثبات این مهم که در هزاره سوم هم می توان با دید دینی زندگی آرام و راحتی داشت ، در سال 1387 آغاز به کار کرد و اکنون با بیش از پنجاه هزار کاربر بزرگترین انجمن دینی اجتماعی کشور است. برای ارتباط با گفتمان دینی با ایمیل goftomanedini@gmail.com در ارتباط باشید .

گفتمان دینی گفتمان دینی گفتمان دینی گفتمان دینی گفتمان دینی گفتمان دینی گفتمان دینی گفتمان دینی گفتمان دینی