مشاعره شروع با حرف م

[سوگند]

سلام
در این تاپیک با همراهی شما دوستان عزیز اشعاری را که با حرف م آغاز می شود قرار می گیرد.
حتی الامکان در هر پست 5 بیت قرار دهید.

[سوگند]

مگذار مرا به ناز اگر چند
خوب آید ناز نازنین را
منمای همه جفا گه مهر
چیزی بگذار روز کین را
**
متن خبر که یک قلم بی‌تو سیاه شد جهان
حاشیه رفتنم دگر نامه سیاه کردنست
**
ماه عباد تست و من با لب روزه دار ازین
قول و غزل نوشتنم بیم گناه کردنست
**
من آن پیرم که شیران را به بازی برنمیگیرم
تو آهووش چنان شوخی که با من میکنی بازی
**
ما در این عالم که خود کنج ملالی بیش نیست
عالمی داریم در کنج ملال خویشتن
سایه‌ی دولت همه ارزانی نودولتان
من سری آسوده خواهم زیر بال خویشتن
***

مرا مهر سيه چشمان ز سر بيرون نخواهد شد
قضای آسمان است اين و ديگرگون نخواهد شد..

[همثانیه]

منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن
منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن
---------------------------------------
مراعهدیست باجانان که تا جان در بدن دارم
هواداران کویش را چوجان خویشتن دارم
---------------------------------------
مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
زبامی که برخاست مشکل نشیند
---------------------------------------
میرود خون دل از مردمک دیده سزاست
که چرادل به جگر گوشه مردم دادم
---------------------------------------
من ندانستم از اول که تو بی مهرو وفایی
عهد نابستن از آن به که ببندی ونپایی

[*شمیم*]

منشين در پس اين بغض گران
مدران جمه خود را مدران
مكن اي خسته در اين بغض درنگ
دل ديوانه تنها دل تنگ






مژه ی سیاهت ار کرد به خون ما اشارت

ز فریب او بندیش و غلط مکن نگارا



میروم اما نمی پرسم ز خویش
ره کجا منزل کجا مقصود چیست
بوسه میبخشم ولی خود غافلم
کاین دل دیوانه را معبود کیست؟!




مردیم به آن چشمه‌ی حیوان که رساند
شرح عطش سینه‌ی تفسیده‌ی ما را
فریاد ز بد بازی دوری که برافشاند
این عرصه‌ی شطرنج فرو چیده‌ی ما را





من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم


لطف ها میکنی ای خاک درت تاج سرم